42 De indeling van de zogenaamde traditionele landschappen (Antrop,3 989) steunt op een aantal fysisch-geografische componenten (reliëf, bodemgesteldheid. ligging van de valleien) en op een aantal cultuurlandschappelijke componenten (bewoningsvorm. patroon en dichtheid, openheidgraad, landgebruiksvormen, tuinbouwinfrastructuur). De indeling van Vlaanderen in traditioniële landschappen wordt momenteel geactualiseerd en verfijnd (Antrop et al. lopend).
  43 Deze composietkaart visualiseert de openheid en schaal van het landschap. belangrijke uitzichtpunten en vista's en negatieve en positieve beelddragers of blikvangers

Figuur 3.7 Reliëfkaart met aanduiding van traditionele landschappen

	Druk hier voor volledig beeld

Het Kempens Plateau is een uitgestrekt Kwartair rivierterras, voornamelijk opgebouwd uit zand en grind, dat door reliëfinversie zijn plateaukarakter heeft verkregen. Het rivierennet van het Kempens Plateau heeft een geringe dichtheid wegens de grote doorlaatbaarheid van de Kempense zanden en grinden. Vennen en moerassige valleien kunnen dan ook alleen maar ontstaan waar zich een ondoordringbare laag heeft gevormd.
De versneden zuidwestelijke en zuidelijke rand van het Kempens Plateau vormt het structurele hoofd- kenmerk van het Mijngebied van Genk-Waterschei. De identiteit van het landschap wordt bepaald door terreinen van steenkoolontginning met uitgestrekte verstedelijkte gemeenten en nieuwe industrieterreinen. Het voornaamste landschapstype is er een compartimentenlandschap met bebouwing, industrie en bos. Het is een jong landschap met industrieel archeologische waarde.